| Sa vegetatzione de sa Sardigna:
Sa compositzione de s'ambiente sardu e sas caraterìsticas geomorfològicas de s'insula, sas diversidades climàticas intre nord e sud, intre sa costera e s'internu, ant consentidu sa nàschida de diferentes ambientes dae su puntu de bista botànicu e faunìsticu. Sa vegetatzione de s'insula est sa macra mediterranea, custa vegetatzione est tìpica e s'agatat in totu sa regione finas a 1000 metros de artura. Sas zonas costieras ospitant in sas rocas sos fundos de su Helichrysum italicum G.Don subsp. microphillum in sardu: sa Erba de Santa Maria o Frore de Santu Iuanni e de sa Calicotome villosa Link. in sardu: sa Tiria. Sos arvores sunt prevalentemente su Querqus ilex L. in sardu s'Elighe; su Juniperus Oxycedrus L. ssp. macrocarpa in sardu su Ghiniperu; su Querqus suber L. in sardu sa Suera; su Cistus salvifolius L. in sardu su Murdegu biancu; su Pyrus amygdaliformis Vill. in sardu su Pirastru; su Mirtus Communis in sardu sa Murta; etz. Sa vegetatzione de sos frores presentat diferentes variedades chi sunt de una bellesa ispantosa. Medas spetzies ispontaneas depent èssere galu istudiadas e catalogadas comente sas sennòricas cunsideratas intre sas prus bellas d'Europa. |
|
Sa flora de sa Sardigna:
Sa
flora sarda est costituida dae tzirca 2.000 ispetzies botànicas
carateritzadas dae xerofilas chi sunt piantas chi preferint sos climas
aridos e benint dae s'Africa e dae su Mediterraneu otzidentale.
S'evolutzione de sa flora sarda est ligada a sas conditziones
climàticas e geològicas de s'insula, s'isulamentu
geogràficu de sas ispetzies medas at determinadu una diversidade dae
su puntu de bista geneticu e morfologicu dende orìgine a
endemismos.
Sos endemismos sunt spetzies vegetales chi sunt cundideradas unicas ca
sa localitzazione geogràfica est limitada a zonas de monte, unu
tretu minore de costa, un insula, etz.
Una ritzerca subra de sa flora italiana fata in su 1990 dae sa
Sotzietade Botànica Italiana de su WWF cun s'incàrrigu de su
Ministeriu de s'Ambiente at tzensitu 930 spetzies endèmicas paris a su
16% de su totale. Sunt contzentradas in Lombardia, Trentinu, Venetu e a
curtzu de sas costas in particulare in cussas meridionales e insulares.
